67章 67.
两<i></i>选择，阮云<i></i><i></i><i></i>选择跟<i></i>祝<i></i>走。
阮<i></i><i></i>宅<i></i>肯定<i></i><i></i>回<i></i><i></i>，毕竟阮云<i></i>久<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>老<i></i>给打<i></i>，夏乐乐<i></i>祝<i></i><i></i><i></i>犹豫<i></i><i></i><i></i>捎回<i></i><i></i><i></i>居住<i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i>几<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>门铃再<i></i>次被按响，阮<i></i><i></i>姐风尘仆仆<i></i><i></i><i></i>门口<i></i><i></i><i></i><i></i>及<i></i>祝<i></i><i></i><i></i>打招呼<i></i>直接往屋<i></i>客厅<i></i>坐<i></i>沙<i></i><i></i><i></i>弟弟走<i></i><i></i><i></i>。
夏乐乐<i></i><i></i>次<i></i><i></i>阮倩脸<i></i><i></i>表<i></i><i></i><i></i>严肃<i></i>怕，<i></i>点吊儿郎<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>让<i></i>觉<i></i>很陌<i></i>。
<i></i><i></i>正<i></i><i></i><i></i>点让<i></i>觉<i></i>今<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>像表<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>简单。
果<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>阮倩冲<i></i>弟弟<i></i>脑门<i></i><i></i>直接招呼。
“谁让<i></i><i></i><i></i>打<i></i><i></i>？”
“<i></i><i></i><i></i>爹<i></i><i></i>知<i></i>吗，<i></i>怎<i></i>敢？”
<i></i>且<i></i>打进医院<i></i><i></i><i></i><i></i>严重，外<i></i><i></i>舆论<i></i><i></i>知<i></i><i></i>怎<i></i><i></i>阮<i></i>，简直<i></i><i></i>笑话！
“<i></i>读书<i></i>读<i></i>哪<i></i><i></i><i></i>？”
阮云<i></i><i></i><i></i>男孩被姐姐怼<i></i>鼻<i></i>骂，脸<i></i><i></i>神<i></i>很<i></i>憋屈<i></i><i></i><i></i><i></i>气，<i></i><i></i><i></i>死死憋住<i></i><i></i>言<i></i><i></i>。
<i></i>直<i></i>阮倩<i></i><i></i>轮脾气<i></i>做完稍稍冷静<i></i><i></i><i></i>——
阮倩：“知<i></i><i></i>吗？”
“知<i></i><i></i>。”阮云瓮声瓮气<i></i>答应<i></i>，<i></i>算<i></i><i></i>再<i></i><i></i><i></i>让阮倩<i></i>火<i></i>话。
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>况<i></i>祝<i></i><i></i><i></i>局外<i></i><i></i><i></i>却<i></i><i></i><i></i><i></i>回<i></i>，阮云<i></i><i></i>句知<i></i><i></i><i></i><i></i>听<i></i><i></i>藏<i></i><i></i>半句<i></i><i></i><i></i><i></i>口。
<i></i><i></i><i></i>帮<i></i>补问<i></i><i></i>句：“<i></i>次<i></i>敢吗？”
夏乐乐：“<i></i>敢。”
阮云：…………
<i></i><i></i>，<i></i>次<i></i>敢！
两<i></i><i></i>本<i></i><i></i>热闹<i></i>怕<i></i><i></i><i></i><i></i>态<i></i>唱<i></i><i></i><i></i>功<i></i>阮倩<i></i>怒火<i></i>挑<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>阮云骂<i></i><i></i>顿。
祝<i></i><i></i>夏乐乐<i></i>旁边听<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>概知<i></i><i></i>今<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>概轮廓。
原<i></i>阮云<i></i><i></i><i></i>次<i></i><i></i><i></i><i></i>吵<i></i><i></i>架<i></i><i></i><i></i>已经很长<i></i>间<i></i>回<i></i><i></i>，<i></i>次回<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>外，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>房间清点常<i></i><i></i>东西<i></i><i></i>搬<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>住<i></i><i></i>方。
<i></i><i></i><i></i><i></i>恰<i></i>碰<i></i>阮经<i></i><i></i><i></i><i></i>带回<i></i><i></i><i></i>。
阮经<i></i><i></i>很冤，<i></i><i></i><i></i>回<i></i>拿东西<i></i>，架<i></i>住<i></i>金丝雀磨<i></i><i></i><i></i>跟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>住<i></i><i></i>方。
<i></i><i></i>放<i></i>平<i></i><i></i>话阮经<i></i>绝<i></i><i></i>答应。
<i></i><i></i><i></i><i></i>况<i></i><i></i><i></i>，儿<i></i><i></i>儿<i></i><i></i>故<i></i>冷落<i></i><i></i><i></i>见回<i></i>，左右儿<i></i><i></i><i></i><i></i>回<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>什<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>松口<i></i>。
<i></i>回书房<i></i>拿东西，<i></i><i></i><i></i>留<i></i><i></i>楼<i></i>厅等待。
阮云<i></i>房间<i></i>收拾<i></i>东西<i></i><i></i>刚刚碰<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>客厅<i></i><i></i><i></i>姐妹<i></i>语音消息，兴许<i></i>因<i></i><i></i><i></i>激<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>忘形<i></i>话，例<i></i>：‘死<i></i>怎<i></i>比<i></i><i></i>活<i></i>’‘<i></i>取代<i></i><i></i>死<i></i><i></i>早晚<i></i><i></i><i></i>’。
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>展<i></i>非常流畅。
阮云<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>脸<i></i><i></i><i></i>扔<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>候被<i></i>书房<i></i><i></i><i></i><i></i>阮经<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>父<i></i>两<i></i><i></i>护<i></i><i></i><i></i><i></i>让护。
阮云气<i></i>头<i></i>连老爹<i></i><i></i>揍<i></i>。
<i></i><i></i><i></i>概<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，祝<i></i>捋完<i></i><i></i>抿<i></i>唇<i></i><i></i><i></i>表任何言论，<i></i><i></i><i></i>向弟弟<i></i>眼神<i></i><i></i><i></i>几分欣赏<i></i>味<i></i>。
阮云做<i></i><i></i><i></i>做<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>做<i></i><i></i><i></i>，理由<i></i><i></i><i></i><i></i>充分<i></i>理。
<i></i><i></i><i></i>底<i></i><i></i>打老<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i>祝<i></i>替阮云提<i></i><i></i>疑问：“<i></i><i></i>带<i></i><i></i>医院<i></i>阮经<i></i>？”
阮倩摇<i></i>摇头：“爸爸已经<i></i>院<i></i>，<i></i>伤很重<i></i><i></i>已经回<i></i><i></i>。”
“<i></i><i></i><i></i><i></i>闹<i></i><i></i><i></i><i></i>长辈<i></i>知<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>已经<i></i><i></i>南城<i></i>路<i></i><i></i>，估计今晚<i></i><i></i>。”阮倩<i></i>神<i></i><i></i><i></i>疲惫。
<i></i>嘴<i></i><i></i><i></i><i></i>长辈指<i></i><i></i>仅仅<i></i>阮<i></i><i></i>长辈，<i></i><i></i><i></i>妈妈<i></i>边<i></i>娘<i></i><i></i>。
<i></i>初阮<i></i><i></i>林<i></i>结合，<i></i><i></i><i></i><i></i>层联姻<i></i><i></i>思<i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i>舅舅<i></i>姨妈<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>讨<i></i>法<i></i>。
<i></i><i></i>让夏乐乐<i></i><i></i><i></i><i></i>理解<i></i>，<i></i>问：“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>已，<i></i>必<i></i><i></i><i></i>劳师<i></i>众吧？”
“<i></i>止。”<i></i>直沉默<i></i>阮云终<i></i><i></i>口<i></i>话<i></i>，“<i></i><i></i><i></i>给<i></i>舅舅打电话<i></i><i></i>候<i></i>绪<i></i>点激<i></i>，祝<i></i><i></i><i></i>妈妈<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
<i></i><i></i>话<i></i>完，阮倩很尴尬<i></i>别<i></i><i></i>头<i></i>。
<i></i>知<i></i>怎<i></i><i></i><i></i>祝<i></i>才<i></i>。
祝<i></i>愣<i></i><i></i>，随即笑<i></i><i></i>声：“冲<i></i><i></i><i></i><i></i>？”
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>坐，锅<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>？
<i></i>者<i></i>话<i></i><i></i>：呼吁<i></i><i></i>善良<i></i>点吧，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>者，<i></i>者<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>伤<i></i>啊(<i></i>碎）！